Kimliksiz

Kalbinin karanlığa doğru içinde nüfusa kaydettirmediği duyguları vardı kadının. Diyelim ki kadın umuduna kimlik çıkardı - ki bizim buralarda sadece 11 numarayla tanımlanıveririz her birimiz-, nereden bilsin ki yaşayacak! Ya yaşamazsa -ki pek de görülmemiştir öylesi bir hayatta kalmışlık, hiç bir eli cebindeliğin ve hiç bir ıslık sesinin uzun süre kalmayışı gibi bir dudak kenarında - ya yaşamazsa nasıl kullanır ki aynı adı 'ölmeden gömmek kendini' duygusu.

Işte böyle böyle kalbinin karanlığa doğru içi öyle tanımsız, öyle bir gözü hep bir kirişin altında, kapıya yakın..kadının kirpikleri, kadının göz kapakları ve dahi kadının geçtiği tüm yollar gözlerini saklamaya yakın..