Kitaplar pek çok şeyler söylüyor,
Ama bişeyler var bugünlerde
Şiirler neler anlatıyor
Ama birşeyler yok..  
Herkesin sözü kısılır bazen..
Ama ölmeden her hangi bir zaman önce mutlaka duyulur çığlığı  
Tüm kıtalarını sel basar o vakit
Kimler taşar içinden  
Bir zamanlar bi çocukla tanıştım bir taşkın zamanında
-Bilmem hangi zaman o kadar eskiyi pek hatirlamam ben-  
Saatlerce oynadik, günlerce, senelerce
Ne geçse bildi içimden
Sonra bi zaman o gitti
Çocukluk ederek yaşanmıyor dedim
Herkese küstü de gitti
Duymadım hiç küskünlüğünü

sesler

ille de durup dinleyesim gelir seslerinizi. ankara’nın kışı ayaz olur kimi zaman ve rüzgar ne de çok söz taşır. Hiç unutmam bir gece -ağzı kan dolu olsa gerek- bir kadının çığlığı nasıl da vurmuştu kulaklarıma, ve yaşları 10un altında iki çocuğun soluksuz hıçkırışları..