Hadi ört üstünü çocuk
Daha fazla tozlanmasın gözlerin
Biraz dur şimdi nefes alma
Boyamasın siyaha ciğerlerini bu 'onlar'
Nasıl olsa en güzel çiçekler düşlerinde açar ört üstünü
O çiçekler ki kök salmaz hiç bir toprağa
Göklere uzanırlar
İçimde diyorum ah bir deniz olsaydı
Ve her türlüsü rengarenk balıkların
Bir çiçek kök salsaydı bir balığın kuyruğuna
Bir bağlanma asla bu kadar kopuşsuz olmamalıdır gerçi değil mi?
noktalardan fazlası değilken çizgiler bile
Ahh kırık köşesi neşelerin
Eskimiş, solmuş kumaşı insanın
İçimde balıklara yem olsun
Ahhh o yalnız gececileri yerlerinden edenler
Saadet saatlerinin akrebini yelkovanından ayıranlar bir çokluk uğruna
Doğrunuz batsın dipsiz sularıma
Ne gereksiz ne ağır yükler iliştirdiniz ayaklarına
Pek zor değildir mesela bir ilkokul çocuğu için bile
Sonsuza uzanan noktalar kadardır doğru
Sonsuza uzanan noktalar kadardır doğru
Ahh o herşeyleri bilenler
Pek sevmeyip çokça nefret edenler
Keşke bilirmiş gibi yapmasalar sonsuzun yolunu
Pek sevmeyip çokça nefret edenler
Keşke bilirmiş gibi yapmasalar sonsuzun yolunu
Hadi sen ört üstünü çocuk tozlanmasın daha fazla gözlerin
Gözlerimi de temiz sanma pürüpak
Baktığım yerler kirlidir biraz