Doğru Parçası

Hadi ört üstünü çocuk 

Daha fazla tozlanmasın gözlerin 

Biraz dur şimdi nefes alma 

Boyamasın siyaha ciğerlerini bu 'onlar'

Nasıl olsa en güzel çiçekler düşlerinde açar ört üstünü

O çiçekler ki kök salmaz hiç bir toprağa 

Göklere uzanırlar 

İçimde diyorum ah bir deniz olsaydı

Ve her türlüsü rengarenk balıkların

Bir çiçek kök salsaydı bir balığın kuyruğuna

Bir bağlanma asla bu kadar kopuşsuz olmamalıdır gerçi değil mi?

noktalardan fazlası değilken çizgiler bile 

Ahh kırık köşesi neşelerin

Eskimiş, solmuş kumaşı insanın 

İçimde balıklara yem olsun 

Ahhh o yalnız gececileri yerlerinden edenler

Saadet saatlerinin akrebini yelkovanından ayıranlar bir çokluk uğruna

Doğrunuz batsın dipsiz sularıma 

Ne gereksiz ne ağır yükler iliştirdiniz ayaklarına

Pek zor değildir mesela bir ilkokul çocuğu için bile
Sonsuza uzanan noktalar kadardır doğru 

Ahh o herşeyleri bilenler
Pek sevmeyip çokça nefret edenler
Keşke bilirmiş gibi yapmasalar sonsuzun yolunu

Hadi sen ört üstünü çocuk tozlanmasın daha fazla gözlerin

Gözlerimi de temiz sanma pürüpak

Baktığım yerler kirlidir biraz

...
zaman başarısız bir ırmak 

üstelik ben kadere inanmam 

evet biz benyaptımolducular/kimeneciler/sizeneciler

ukalayızdır biraz

-belki benimki de bir dedikodudur sadece-

zaman başarısız bir ırmak

aklım ermemeli büyüklerin işine

aklımı alıp erdiği yerlerden indireceğim birazdan 

sırf sizeneciliği sevdiğim için

-belki benimki de öyle yalan yanlış bir işitimdir sadece-

zaman salına salına geçerken sokaktan 

dikilirmiş kader orta yerine yolunun 

sonrası...hiç kalmazmış ağızdaki o eski tat 

hiç görülmemiş ki onarılsın kırılan hiç bir bardak tastamam

ve en çok da bu dedikoduyu sevmiyorum -laf aramızda-

geri kusamazmış ölümünü hiç bir çocuğun işte bu zat

ahh pek kolay oldu

aklımı çekip indirdim erdiği yerlerden

kalbe yakın taşınmalı bir dini kitap

şimdi sen şu saatte gözlerin toprak gibi sımsıkı kapalı

ve kalbim hanidir bir katara tutunmuş

tıkır tıkır işlerken yollarını kalbinin

zaman eline hamarat bir tarım toplayıcısı kadar kutsal

ne varsa kelama ait güzel 

hislere ait insan

aşklara ait senden 

iş tutmuş kendine 

toplayıp serer önüme

-belki benimki de öyle yalan yanlış bir işitim değildir ha dostlar-

belki de zaman kendini aklamanın izinde

01.05.2015-01.09.2015

ANKARA

KILIÇ BALIĞI

KILIÇ BALIĞI

Şimdi benim bu ellerim hep kılıçbalıkları.

Duydum.

Gökyüzünü anlattığınız öyküleriniz varmış.

Bizim bir gökyüzümüz yok doğrusu.

Işık da pek azdır bizim buralarda.

Öyle övünmeyin boşuna

Hiçbir ışık yeterince aydınlatamaz hiçbir kimseyi

Ve hiç kimse göremez bir diğerini çırılçıplak ışıklar altında

-Bu arada insan ilk önce kalbinden başlar soyunmaya

Siz suretlere aşinasınızdır, vücutlara, giysilere ve saçlara

Sular altı saatlerde biz

Şöyle iyice dinlersek

Dalga dalga yayılan seslerini işitiriz kalplerin

İşitiriz hatta taa kilometrelerce öteden

Geçenlerde bir kadına rastladım örneğin

Başka denizlerde yüzmekteydi kanımca

Siz olsanız koyuca diyecektiniz tenine sadece ve  biraz uzun boyuna

Yazık!

Ne eksik anlatacaktınız, ne fena!

Benim şimdi bu ellerim bir kılıçbalığı

Kucaklamaya bu ağlarınızı

-ki vaadi odur ki onların

Her şeyi bilen bir kedinin midesinde gezeceğim bir ömür boyu

Üşümek nedir bilmeden, ne ala!

Aç kalmak nedir, hiç…

Yemekte içmekte değil de gözüm

Gökyüzü biraz güzeldir kabul

Adını bile duymadığım ağaçlara çıkıp

Vaadi odur ki bulutlara erişeceğim neredeyse

Ki herkes kediyi ve beni izlesin

Ben istemem dostlarım bileyim her şeyleri

Varsın eksik olsun bulutlar

Her şeyi bilmekler sizin olsun

Ben istemem dostlarım açlığımı kendi yokluğumla doyurayım

İstemem ben bileyim her şeyleri

Şimdi benim bu ellerim hep kılıçbalıkları.

Duydum güzel öyküleriniz varmış

Olsun!

Kucaklıyorum ağlarınızı

Hoşça kalın

İşte özgürüm yine  

İşte şimdi tek bir kulak tüm vücudum

Duyuyorum ne mutlu

Bir kadın yavaş yavaş soyunuyor

29.05.2015

Kimliksiz

Kalbinin karanlığa doğru içinde nüfusa kaydettirmediği duyguları vardı kadının. Diyelim ki kadın umuduna kimlik çıkardı - ki bizim buralarda sadece 11 numarayla tanımlanıveririz her birimiz-, nereden bilsin ki yaşayacak! Ya yaşamazsa -ki pek de görülmemiştir öylesi bir hayatta kalmışlık, hiç bir eli cebindeliğin ve hiç bir ıslık sesinin uzun süre kalmayışı gibi bir dudak kenarında - ya yaşamazsa nasıl kullanır ki aynı adı 'ölmeden gömmek kendini' duygusu.

Işte böyle böyle kalbinin karanlığa doğru içi öyle tanımsız, öyle bir gözü hep bir kirişin altında, kapıya yakın..kadının kirpikleri, kadının göz kapakları ve dahi kadının geçtiği tüm yollar gözlerini saklamaya yakın..

uçan halı

Bir varmıııış, bir yokmuş
gün ışımadan bir kez daha, ürkek bir dokunuşla uyanmış..

bir bakmış ki bir kuş konmuş, yanına uzanmış

bilseniz o bu duruma ne de çok zor dayanmış

kuş kendini süpürmek istemiş altına, 

Fakat halı o vakit yıllardır açılmamış bir rulo 

ne yapsın hiç ışık görmez, az da küf tutmamış ki içi, 

demiş ki 'mezarlığı olmadım ben hiç kimsenin. 

Sakıncası olmazsa daha da istemeyeceğim 

Ama o sabah acaba

belki uçan bir halı o sabah ?

Rivayet odur ki bazı sabahlarda gökyüzünde rengarenk bir halı uçarmış...

sözde özne

bu sene de ne komik yaptık, değil mi biz yine! 
fakat senin de kafan biraz küçük duruyor bu şekil, kim bilir ama -biz değil- belki sen ayaklarınla düşünüyorsundur ya da ayaklarını üşütüyorsundur, sancın vardır üstelik de tüm terane bu öfkedendir sayın tanrı..

Neyse boş ver öfkeyi geçen gece biz yine baya özgürüz, sonluluk, karanlık bir de köpek, oturmuş önce kim gidecek diye rulet oynuyoruz-ki buradaki köpek benim-! biz böyle eğlerken kendimizi önce inancım gidiyor sonra sevmek anahtarı-ki ben bir vakit bu karardan çalınsın demiştim ömrüm-o bir diğeri yok mu gitmeyi bir diğerine veriyor derken gitmek elden ele..

sonrası iliklerimize kadar mutluluk...mutluluk mu dedi biri, sallanıyor masa, masa dengesiz!

hayatta kalmayı tercih etmek ile uyumak istememeyi tercih etmek ne özgürleştirici iki eylem tanrım, o halde yaşasın tekinsiz özgürlüğümüz! 

rakı doldur saki eksilmesin!

soru:yukarıdaki paragraftaki sözde özneyi bulunuz.

ÖLÜ BİR BALIKLA DANS ETTİM DÜN GECE

ÖLÜ BİR BALIKLA DANS ETTİM DÜN GECE

ölü bir balıkla dans ettim dün gece

yoo öyle telaşa kapılmayın hemen

ölü balıklar dans ederlerken anılarını çizerler belleğime

hem anılar yaşıyorsa

kim bahsedebilir ki ölümden

herkes bazen katili olur anılarının

bir zamanlar ben de oldum sizin gibi

yaşanmıyor dedim artık oyun parklarında tek başına

bir tahterevallide hiçbir anı kalkıp içimden

oturmadı örneğin karşıma

şöyle ağırlığınca yükseklere uçamadım hiçbir anının

oyunlara alınmayan çocuklar gibi boynu bükük kaldım

benim biraz meylim vardır boynu bükük çocuklara

meylim olduğu gibi ölü balıklara

neyse nerde kalmıştım

aa evet dün gece diyordum

ölü bir balıkla gözlerimi takas ettim

neler görmüş bir bilseniz

pek çok denizler gezmiş, büyük balıklardan, kayıklardan ve et yiyen otlardan kaçmış

doğduğunda ilkin çok kardeşi varmış, hepsi hep bir ağızdan çevresini sarmış

yorulmuş seslerinden, tek bir tonda tınlayan

sonra bir zaman, karanlık kayalarda, ölü kuşlar görmüş kanatları olmayan

hepsiyle bir bir dans etmiş

günlerce gecelerce dans etmiş

her biri sihirli ve hiç duyulmamış tonlardan ötüşünü işlemiş balığın yüzgeçlerine

balık ne kadar yüzdüyse o kadar renge boyamış suları

fakat aklıma takıldı, sadece kuşlar mıdır öldürülen?

herkes bazen katili olur anılarının

bir zamanlar ben de oldum sizin gibi

yaşanmıyor dedim artık oyun parklarında tek başına

bir gün yine öyle bir cinayetin hemen ardından

bir rüzgar aldı ölü anılarımı aklımdan

ne varsa gördükleri işlendi nefesine rüzgarın

dans bitti, rüzgar yoluna devam etti

taa ki karşılaşana kadar başka bir rüzgarla aynı anın farklı anılarını içinde taşıyan

ne büyülü bir andı o!

gök gürledi hiç duyulmamış tonlardan kuş cıvıltıları içinde

türlü renklerle bezenmiş sayısız gökkuşağıyla kaplandı gökyüzü

kesişmişti yolları, rüzgarlar öylece esip geçemediler birbirlerinden

ne geçse duydular, bildiler içlerinden

öleceklerdi ne fayda ve aniden kesildi nefesleri birbirlerinin şiddetinden

yağmur damlalarıyla birlikte her şeyin ölüleri döküldü yer yüzüne bir bir

yağmur damlaları her ölü şeyle dans etti

ölü bir balıkla dans ettim dün gece

yağmur damlalarının yıkadığı ölü denizlerden gelen
her bir ölü denizle dans etmiş ölmeden
yoo öyle telaşa kapılmayın hemen

ölü balıklar dans ederlerken anılarını çizerler belleğime

hem anılar yaşıyorsa

kim bahsedebilir ki ölümden

-külleri savrulmuş/olmayan bir şiir-

duydunuz mu

tanrı elinden düşürmüş bizi

paramparçayız, tuzla buz

bir saatin bir önceki saniyesi

yahut gelmesi beklenen zaman kadar varlığımız

kayıp,dağınık ama yalnız değil

tanrı elinden düşürmüş bizi

çirkin bulmuş olmalı

ama neden

pas tutmuş ağzından bizzat üflemişti ruhumuza tüm nefesini

şahit olmuştu göklerden başkacaları da

–öyle söylüyor- düşürmüş elinden

hadi be sende

bırak kendini kandırmayı

bilerek bıraktı bizi

bırakmasaydı..

neyse üzülmesin yine de

ben duyarım içimde ölgünlüğünü kendine acıyanın

duyarım eline yüzüne bulaştıranların olamayışlarını

varamayışlarını bir olmaya

tanrı elinden düşürdü bizi

ayalarına bakıp kaderini anlatıyordum bir bir

kim isterdi ki bilmeyi kaderini

acıyla doluysa ve göz yaşları biriktiriyorsa korkunun gölgesinde

dayanamadı sızısına bir kadere mahkum olmanın

düşürdü bizi elinden

ama biz öğretildik sayın tanrı biz öğretildik

ölümün ve doğumun ötesinde hiçbir bilgi taşımayan kaderimizi

öğretildik

neyse ben biraz öfkelenirim bazen

üzülme sen de mükemmel değilsin biliyorum

keşke sen de anlasan biraz

tanrı elinden düşürdü bizi

hadi be sen de fırlatıp attı işte

kimse bakamazdı kendi çirkin suretine öyle uzun

tüm bu kötülüğü ben yaratmadım

ama mesela bu şiir

ben az sonra atacağım bu şiiri

düştü diyeceğim elimden

daha da güçlensin diye

düşlenmek öyledir biraz

güçlendirir

durup durduğu yerde düşlenemez ne bir tanrı ne bir insan ne de bir şiir

beyninin tüm kıvrımları birbirine yapışır durduğun yerde

düşünemez olursun, düşlenemez, güçlenemez

ama işte bak en güzeli de bu ya

tanrı düşürdü bizi elinden

ben de bu şiirin küllerini savuracağım az sonra

başka başka mevsimlere, başka başka şiirlere dokunacak bedeni

durduğu yerde düşlenemez bir şiir

şimdi bizim cinsel organlarımız darmadağın

bizim beynimiz, kollarımız, bacaklarımız, aklımız

dünyanın her köşesinde, uzay boşluğunda, başka gezegenlerde

düşlenip duruyorum tanrım sana teğet bir doğrular düzleminde

ve üzgünüm efendim

güçleniyorum

şimdi lütfen sakin olun

bir bardak su alın lütfen

ama bunu bilmelisiniz

sizden kusursuzum efendim

kusursuz değilim ama

tanrı elinden düşürdü beni

paramparçayım, tuzla buz

bir saatin bir önceki saniyesi

yahut gelmesi beklenen zaman kadar varlığım

kayıp,dağınık ama yalnız değil

yeni topraklar ekleniyor orama burama

sizin beğenmediğiniz suretime farklı coğrafyalardan başka başka renkler ekleniyor

çeşit çeşit saçlar, gözler, çeşit çeşit dudaklar ekleniyor

tırnaklarımın içinde yeni coğrafyalar birikiyor efendim

koltuk altlarıma, apış arama, memelerime

duyumsuyorum her birini ayrı ayrı tüm üzüntülü ve coşkulu duyguların

yeni topraklardan, yeni hayatlardan ve dahi yerçekimsiz ortamlardan

yeni yeni ağızlardan yeni yeni tınılar birikiyor ses tellerime

sizden kusursuzum efendim